تاریخچه ساختمان های انرژی صفر

تاریخچه ساختمان های انرژی صفر | تاریخچه ی به کارگیری

از این نوع از ساختمان ها به سالهای قبل از جنگ جهانی

دوم برمی گردد كه منابع انرژی محدود شده و مهندسان

به تامین انرژی از طریق سیستم های گرمایش خورشیدی

روی اورده بودند روشی برای بی نیاز كردن ساختمان

از منابع بیرونی تامین انرژی وعایق كردن ساختمان

با توجه به افزایش توجه دولتها به این موضوع در كشور

امریکا درسال۲۰۰۷ قانونی تصویب شد كه به موجب

ان تا سال ۲۰۴۰ واحد های تجاری باید به ساختمان های

صفر انرژی مبدل شده و این بحث در مورد كل

ساختمان ها تا سال ۲۰۵۰ باید اجرایی شود.

در اروپا نیز سال ۲۰۱۰ در همین مورد اقداماتی

انجام شد كه از سال ۲۰۱۸ به بعد در ساخت

واحد های تجاری باید تکنولوژی ساختمان های

صفر انرژی بکارگرفته شود و از سال۲۰۲۰ برای

تمام ساختمان ها اعمال شود در ایران نیز

سال۱۳۷۰ یا تصویب مبحث ۱۹ توسط هیئت وزیران

در بهینه سازی مصرف انرژی اقدامات مهمی انجام

شد واز سال ۱۳۸۴ اعمال ان برای ساختمان های

دولتی اجباری گردید نمونه های از ساختمان های

صفر انرژی در سراسر جهان به صورت های

مختلف ساخته شده است كه از فناوری های

مختلف در ساخت ان ها استفاده شده است.

اصول ومبانی ساخت:

در طراحی ساختمان انرژی صفر علاوه بر رعایت

موارد معمول در ساختمان های متداول، موارد

ویژه دیگری نیز باید در نظر گرفته شود. از آنجا

كه انرژی مصرف شده در این ساختمان باید با

استفاده از انواع روش های ممکن تولید و تامین

گردد، لذا استفاده بیشتر انرژی در ساختمان، معادل

با بزرگ شدن ظرفیت تولید انرژی در ساختمان

می گردد، كه چنانچه این موضوع از نظر فنی

مقدور باشد، شرایط اقتصادی طرح مانع از انجام آن خواهدشد.

اصول طراحی ساختمان های صفر انرژی:

۱-شناخت لازم و كافی از اقلیم

۲-بررسی دقیق محیط اطراف ساختمان ( درختان، ساختمانها و …)

۳-تمركز بر طراحی غیر فعال و كاهش نیاز

انرژی ساختمان (عایق كاری مناسب، سایبان،

تهویه طبیعی و بهره گیری از نور روز)

۴-بهره گیری از سیستم های كارامد

بیشترین میزان مصرف از كل مصرف انرژی یک

كشور در بخش ساختمان متمركز شده است. به

دلیل عایق نبودن پوسته خارجی ساختمان ها،

به طور میانگین و تقریبی، حدود ۳۵ درصد اتلاف

انرژی از دیوارهای جانبی، ۲۵ درصد از سقف و ۱۰تا

درصد از كف ساختمان هاست و ۲۰ تا ۳۰ درصد

اتلاف انرژی از پنجره ها و رخ می دهد. واضح است

كه مشکل اصلی در كیفیت ساختمان و سپس

كیفیت و راندمان سیستم های گرمایشی و سرمایشی است.

صنعت ساختمان پایدارو دوستدار انرژی و محیط

زیست نیست . ساختمان ها بگونه ای ساخته شده اند

كه سرما و گرمایی كه با هزینه های گزاف تامین

می شود را حفظ نمی كنند و بواسطه عایق نبودن

پوسته خارجی (دیوارها، سقف )، سرما و گرما را

به سرعت از دست می دهند و در نتیجه وسایل

حرارتی یا سرمایشی باید چند برابر استاندارد كار

كنند و انرژی مصرف كنند تا محل سکونت را سرد

یا گرم كنند.دیوار های جانبی وسقف در یک

ساختمان بیشتر از هر قسمت دیگری در

تبادل دما با محیط بیرونی است.

توسط | ۱۳۹۸-۱۱-۱۴ ۱۴:۱۸:۴۶ +۰۰:۰۰ ۱۴ام بهمن, ۱۳۹۸|بلوک هبکلس|بدون دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید